Święty dnia · 17 listopada

Święta Elżbieta Węgierska

Święta Elżbieta Węgierska urodziła się w 1207 roku jako córka króla Węgier Andrzeja II i zmarła 17 listopada 1231 roku w Marburgu (w dzisiejszych Niemczech), mając zaledwie dwadzieścia cztery lata. Zaręczona w dzieciństwie i wychowywana na dworze turyńskim, zawarła szczęśliwe małżeństwo z Ludwikiem IV, landgrafem Turyngii, i urodziła mu troje dzieci. Już jako młoda szlachcianka znana była z pokory, życia modlitwy i niezwykłego miłosierdzia wobec ubogich i chorych.

Gdy jej mąż zmarł na zarazę podczas krucjaty, Elżbieta, mająca wówczas dwadzieścia lat, wyrzekła się wygód dworu i jako tercjarka franciszkańska pod kierunkiem surowego kierownika duchowego oddała się całkowicie służbie potrzebującym, budując w Marburgu szpital, w którym osobiście opiekowała się chorymi i trędowatymi, aż wycieńczona przedwcześnie zmarła. Ukochana legenda opowiada, że chleb, który potajemnie niosła ubogim, zamienił się w róże, gdy niechętni jej krewni zażądali, by go pokazała. Kanonizowana w 1235 roku, zaledwie cztery lata po śmierci, jest patronką dzieł miłosierdzia i Trzeciego Zakonu św. Franciszka.

W ich własnych słowach

Musimy czynić ludzi szczęśliwymi, bo tego Bóg oczekuje od tych, którzy Go kochają.
To, co ukryte w płaszczu miłosierdzia, Bóg objawia w swoim czasie jako róże.
Daj chleb głodnemu, a będziesz trzymać w dłoniach chleb niebieski.