Święci i autorzy

Święta Adelajda Włoska

Święta Adelajda Włoska (ok. 931 – 16 grudnia 999) była burgundzką księżniczką, której życie przypadło na burzliwą politykę dziesiątego stulecia. Wydana młodo za króla Włoch, została wdową i uwięziona przez uzurpatora, który chciał zmusić ją do małżeństwa ze swoim synem. Uciekła tunelem i zwróciła się o pomoc do niemieckiego króla Ottona Wielkiego, który ją uratował, ożenił się z nią i wraz z nią został koronowany w Rzymie na cesarza i cesarzową Świętego Cesarstwa Rzymskiego.

Kobieta głębokiej wiary i zdolności politycznych, Adelajda wywierała wielki wpływ za rządów męża, syna Ottona II, a jako regentka także wnuka Ottona III. Słynęła z hojnych jałmużn, troski o ubogich i szczodrego wspierania Kościoła – zakładała i uposażała klasztory, szczególnie zaś sprzyjała reformatorskiemu opactwu w Cluny, którego opaci, św. Majol i św. Odylon, byli jej przyjaciółmi i doradcami. U schyłku życia wycofała się do założonego przez siebie klasztoru, zmarła w 999 roku i została kanonizowana w 1097 roku, czczona jako wzór chrześcijańskiego sprawowania władzy i miłości.