Święty Bonawentura
Św. Bonawentura urodził się jako Giovanni di Fidanza około 1221 roku w Bagnoregio w środkowych Włoszech, a zmarł 15 lipca 1274 roku w Lyonie podczas odbywającego się tam Drugiego Soboru Lyońskiego. Według tradycji został uzdrowiony z dziecięcej choroby dzięki modlitwom św. Franciszka z Asyżu. Wstąpił do franciszkanów, studiował i wykładał teologię na Uniwersytecie Paryskim obok swojego przyjaciela, św. Tomasza z Akwinu, i stał się jednym z wielkich mistrzów swojej epoki.
Wybrany w 1257 roku generałem franciszkanów, poprowadził zakon przez okres wewnętrznych podziałów z taką mądrością, że bywa nazywany jego „drugim założycielem”, i napisał miarodajne „Życie św. Franciszka”. Głęboki teolog mistyczny, dzięki swoim dziełom – przede wszystkim „Itinerarium mentis in Deum” („Wędrówka duszy do Boga”) – zyskał tytuł Doktora Serafickiego. Mianowany kardynałem krótko przed śmiercią, został kanonizowany w 1482 roku i ogłoszony doktorem Kościoła w 1588.
Wybrane cytaty
“Wcielenie ukazuje zarówno godność materii, jak i pokorę Boga – nie wzgardził tym, by stać się tym, co stworzył, i przez to uświęcił wszystko.”
“Doktor Serafický nie przedstawia systemu, lecz drogę – zacznij od zachwytu nad stworzeniem, przejdź przez Chrystusa Ukrzyżowanego i dojdź do Boga, który jest Miłością bez końca.”
“Każdy akt miłości bliźniego jest małym uczestnictwem w Bożej dobroci – bo dobro udziela się samo, a ofiarna dusza staje się kanałem Bożego daru z siebie.”
Crucis