Święty Chad z Lichfield
Święty Chad był anglosaskim człowiekiem Kościoła z VII wieku, jednym z czterech braci, którzy wszyscy obrali życie zakonne, wśród nich św. Cedd. Ukształtowała go tradycja monastyczna jako ucznia św. Aidana na Lindisfarne, studiował też w Irlandii. Był opatem, zanim został wciągnięty w szersze dzieło Kościoła angielskiego w epoce jego chrystianizacji.
Po okresie jako biskup Northumbrii, naznaczonym wątpliwością co do ważności jego konsekracji, którą pokornie poddał korekcie, został około 669 roku biskupem Mercji i ustanowił swoją stolicę w Lichfield w środkowej Anglii. Słynął z pokory, łagodności i gorliwości, odbywał pieszo podróże po swojej rozległej diecezji, by głosić naukę, aż św. Teodor z Canterbury polecił mu jeździć konno. W krótkich latach, które mu dano, umacniał Kościół wśród Mercyjczyków. Zmarł w Lichfield w 672 roku, a jego grób stał się miejscem pielgrzymek. Czcigodny Beda zapisał jego świętość, a Chad jest czczony jako święty, jego wspomnienie przypada 2 marca.
Crucis