Święta Gertruda Wielka
Święta Gertruda Wielka urodziła się 6 stycznia 1256 roku w Niemczech, a zmarła około 1302 roku w klasztorze w Helfcie. Oddana jako małe dziecko do klasztoru, tam się wychowała i została benedyktynką, kształtowaną przez mistyczkę świętą Mechtyldę z Hackeborn w słynnej wspólnocie w Helfcie. Początkowo poświęcała się głównie nauce świeckiej, aż głębokie nawrócenie w wieku dwudziestu pięciu lat zwróciło ją całkowicie ku Bogu.
Od tej pory była obdarzana bogatymi przeżyciami mistycznymi Chrystusa, które opisała w swoim duchowym klasyku „Zwiastun Bożej Miłości”, a także w „Ćwiczeniach duchowych”. Stała się jedną z wielkich orędowniczek nabożeństwa do Najświętszego Serca Jezusa, na wiele wieków przed tym, nim stało się ono powszechne w Kościele. Jedyna święta kobieta uhonorowana tytułem „Wielka”, jest czczona jako jedna z najwybitniejszych mistyczek średniowiecznego Kościoła, a jej wspomnienie obchodzi się 16 listopada.
Wybrane cytaty
“Ufność ściąga miłosierdzie tak pewnie, jak otwarta dolina przyjmuje deszcz.”
“Kto ufa miłosierdziu Bożemu, nigdy nie będzie zawstydzony, bo to miłosierdzie nie ma końca.”
“Im bardziej ufasz, tym więcej otrzymujesz, bo Bóg mierzy swoje dary naszą ufnością w Nim.”
Crucis