Święta Ita
Święta Ita była irlandzką świętą kobietą VI wieku, czczoną jako jedna z największych wczesnych świętych Irlandii po św. Brygidzie. Pochodziła ze szlachetnego rodu z regionu Déisi w dzisiejszym hrabstwie Waterford; odmówiła świeckiego małżeństwa, by poświęcić swe dziewictwo Bogu, i osiadła w Killeedy w hrabstwie Limerick, gdzie wokół niej, pod jej kierunkiem, zgromadziła się wspólnota kobiet zakonnych.
Znana ze swej surowości, daru modlitwy i głębokiej mądrości, jest wspominana przede wszystkim jako nauczycielka i duchowa matka, a tradycja głosi, że wychowywała i kształciła wielu, którzy sami stali się świętymi – najsłynniej św. Brendana Żeglarza, który miał szukać jej rady przez całe życie. Ukochana za czułość wobec młodych i troskę o ubogich i chorych, zaczęto ją nazywać mamką świętych Irlandii. Zmarła około roku 570, a jej pamiątkę obchodzi się 15 stycznia.
Crucis