Święty Jozafat
Święty Jozafat (właśc. Jan Kunceweicz, ok. 1580 – 12 listopada 1623) był Rusinem ze wschodniosłowiańskich ziem, urodzonym we Włodzimierzu Wołyńskim w dzisiejszej Ukrainie, wówczas części Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Został mnichem obrządku bizantyjskiego i, przyjąwszy Unię Brzeską z 1596 roku, mocą której wielu rusińskich prawosławnych weszło w pełną komunię z Rzymem, zachowując swoją liturgię wschodnią, poświęcił się odnowie życia monastycznego i krzewieniu tej jedności. W 1618 roku został arcybiskupem połockim.
Gorliwy i święty pasterz, pracował nad reformą duchowieństwa, katechizacją ludu i pozyskiwaniem prawosławnych do komunii z Kościołem katolickim, lecz jego wysiłki spotkały się z zaciekłym oporem przeciwników unii. W 1623 roku, podczas wizytacji w Witebsku, wrogi tłum napadł na niego i go zabił, a jego ciało wrzucono do rzeki – umarł, przebaczając swoim mordercom. Beatyfikowany w 1643 roku i kanonizowany w 1867 roku, był pierwszym świętym obrządku wschodniego formalnie kanonizowanym przez Rzym, czczonym jako męczennik za jedność chrześcijan.
Crucis