Święci i autorzy

Święty Maksym Wyznawca

Św. Maksym Wyznawca urodził się około 580 roku, a zmarł 13 sierpnia 662 roku na wygnaniu w regionie Lazyki (w dzisiejszej Gruzji). Pracując w administracji cesarskiej w Konstantynopolu, opuścił świat, by zostać mnichem, i wyrósł na jednego z najgłębszych teologów chrześcijańskiego Wschodu. Stał się głównym przeciwnikiem monoteletyzmu – herezji, popieranej przez cesarzy szukających kompromisu, głoszącej, że Chrystus miał tylko jedną, boską wolę.

Maksym nauczał, że Chrystus, będąc prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem, ma dwie wole, ludzką i boską, w doskonałej zgodzie, co chroni rzeczywistość Wcielenia i ludzkiej wolności odkupionej w Chrystusie. Za odmowę porzucenia tej prawowiernej nauki został osądzony, a według tradycji obcięto mu język i prawą rękę, by uciszyć jego świadectwo, po czym został zesłany i wkrótce zmarł. Jego nauczanie zostało potwierdzone na Trzecim Soborze Konstantynopolitańskim w latach 680–681, a on sam jest czczony jako święty i Ojciec Kościoła, a sam jego przydomek „Wyznawca” świadczy o jego cierpieniu za wiarę.

Wybrane cytaty

“Strzeż swoich myśli, bo z myśli rodzą się słowa i czyny, które kształtują duszę.”
— Święty Maksym Wyznawca
“Wcielenie nie dokonało się tylko po to, by odkupić nas z grzechu; od zawsze było celem stworzenia – wyznaczonym miejscem spotkania Boga i człowieka.”
— Święty Maksym Wyznawca
“Miłość nie jest uczuciem, lecz stanem duszy – dusza miłująca widzi w każdym człowieku obraz Boga, który Chrystus umarł, by przywrócić.”
— Święty Maksym Wyznawca