Święci i autorzy

Święta Rozalia

Św. Rozalia (ok. 1130 – ok. 1166), czule nazywana przez Sycylijczyków „la Santuzza” („mała święta”), była według tradycji młodą szlachcianką z Palermo, pochodzącą z normańskiego rodu królewskiego i związaną z dworem króla Rogera II. Zrzekłszy się perspektyw, jakie dawała jej pozycja, usunęła się od świata, by żyć jako pustelnica – najpierw w jaskini w pobliżu posiadłości rodziny, a później w grocie na Monte Pellegrino nad Palermo, gdzie spędzała dni na modlitwie i pokucie aż do śmierci w samotności.

Jej relikwie przez stulecia były zapomniane, aż w 1624 roku, w czasie wyniszczającej zarazy w Palermo, jej kości odnaleziono w górskiej grocie, gdy ukazała się w widzeniach, wskazując, by je odnaleźć i przenieść w procesji przez miasto. Gdy to uczyniono, zaraza ustała, a wdzięczni mieszkańcy Palermo okrzyknęli ją swoją patronką i wybawicielką. Sanktuarium w jej grocie i wielkie lipcowe święto ku jej czci pozostają w centrum pobożności Palermo, którego jest ukochaną patronką.