Święci i autorzy

Święty Teodozjusz Pieczerski

Święty Teodozjusz Pieczerski urodził się około 1029 roku w Wasilkowie koło Kijowa i od młodości pragnął życia w pokorze i pracy dla Boga: pracował na polu z chłopami i nosił grubą odzież wbrew woli swojej szlachetnie urodzonej matki. Szukając życia zakonnego, przyszedł do świętego Antoniego w jaskiniach nad Dnieprem i został przyjęty wśród pierwszych uczniów rosnącej wspólnoty.

Wybrany na przełożonego, Teodozjusz nadał Ławrze Pieczerskiej trwały kształt. Podczas gdy Antoni żył drogą samotniczą i ascetyczną, Teodozjusz wprowadził życie cenobityczne, czyli wspólne, przyjmując regułę klasztoru studyckiego w Konstantynopolu, z jej uporządkowanym rytmem modlitwy, pracy i wspólnego ubóstwa. Łagodny, a zarazem stanowczy, troszczył się o ubogich, napominał książąt do sprawiedliwości i uczynił z klasztoru ośrodek świętości i nauki dla całej ziemi Rusi. Zmarł 3 maja 1074 roku i jest czczony wraz ze świętym Antonim jako założyciel rosyjskiego monastycyzmu.

Wybrane cytaty

“Pracuj rękami i módl się sercem, i niech żadne z nich nie pozostaje bezczynne.”
— Święty Teodozjusz Pieczerski
“Pokora jest mieszkaniem Boga; na niej buduj swoją duszę.”
— Święty Teodozjusz Pieczerski
“Niech modlitwa, praca i miłość miłosierna splotą się w jedną ofiarę.”
— Święty Teodozjusz Pieczerski