Święci i autorzy

Święty Wilibald z Eichstätt

Św. Wilibald z Eichstätt (ok. 700 – ok. 787) był Anglosasem z Wesseksu, krewnym św. Bonifacego oraz bratem świętych Winebalda i Walburgi, w niezwykłej rodzinie świętych. Jako młody mnich wyruszył w niezwykłą pielgrzymkę: w latach dwudziestych VIII wieku przez Włochy dotarł do Ziemi Świętej, odwiedzając Jerozolimę, Nazaret i wiele miejsc świętych. Później opowiedział o tej podróży zakonnicy, która ją spisała jako Hodoeporicon; był więc pierwszym znanym Anglikiem, który pielgrzymował do Ziemi Świętej, a jej relacja należy do najwcześniejszych tego rodzaju opisów podróży.

Po latach spędzonych w wielkim opactwie Monte Cassino został posłany na północ, by wspierać św. Bonifacego w ewangelizacji ludów germańskich. Około 741 roku został konsekrowany na biskupa Eichstätt w Bawarii i przez około czterdzieści lat rządził tą diecezją, zakładając podwójny klasztor w Heidenheim i trudząc się nad ugruntowaniem Kościoła wśród Bawarczyków. Zmarł w sędziwym wieku, a w 938 roku został kanonizowany przez papieża Leona VII.