Całun Turyński
Całun Turyński to starożytne płótno lniane, czczone przez wielu wiernych jako całun pogrzebowy, w który owinięto ciało Pana Jezusa po Jego śmierci na krzyżu. Naznaczony słabym, tajemniczym wizerunkiem człowieka, który został ubiczowany, ukoronowany cierniem, ukrzyżowany i przebity w bok – dokładnie tak, jak Ewangelie opisują Mękę Chrystusa – od wieków jest przedmiotem głębokiego nabożeństwa i od XVI wieku przechowywany jest w katedrze w Turynie we Włoszech.
Kościół nigdy nie zobowiązywał wiernych do uznawania autentyczności Całunu, pozostawiając kwestie jego pochodzenia badaniom i dociekaniom, ale zachęca do nabożeństwa, które on budzi, bo niezależnie od swojej historii wizerunek ten kieruje umysł i serce ku rozważaniu cierpień i śmierci Odkupiciela oraz niezmierzonej miłości, która sprawiła, że je znosił. Czczony jako milczący świadek Męki i wezwanie do kontemplowania ran Chrystusa, Całun Turyński jest wspominany 4 maja.
Crucis