
Biblia w skrócie · Stary Testament
2 Księga Królewska
Księgi historyczne · 25 rozdziałów · 4 min czytania
Cytaty biblijne z Biblii ks. Jakuba Wujka (1599, wydanie z 1923 r.)
Sługa Elizeusza widział tylko wrogie wojsko. Wtedy Bóg otworzył mu oczy, a góra okazała się pełna koni i ognistych rydwanów.
Druga Księga Królewska opowiada, jak dwa królestwa lekceważyły proroków, aż straciły wszystko, i jak Bóg mimo to zachował ród Dawida dla Chrystusa.
Druga Księga Królewska to dzieje królów Izraela i Judy, opowiadające, jak oba królestwa, odwracając się od Boga, utraciły swoją ziemię i zostały uprowadzone na wygnanie.
Prorok Elizeusz
Na początku księgi prorok Eliasz został wzięty do nieba w wichrze. Jego sługa Elizeusz podniósł jego płaszcz i otrzymał podwójną część jego ducha.
Elizeusz czynił wśród ludu wielkie znaki. Rozmnożył oliwę ubogiej wdowy i wskrzesił syna kobiety z Szunem.
Naaman, wódz wojska syryjskiego, był trędowaty. Na słowo Elizeusza obmył się siedem razy w Jordanie, a jego ciało stało się czyste jak ciało dziecka. Tak oto cudzoziemiec poznał Boga Izraela.
Gdy król Syrii wysłał wojsko, aby pojmać Elizeusza, sługa proroka przeląkł się. Elizeusz powiedział mu: Nie bój się; bo więcej ich jest z nami, niźli z nimi.
2 Księga Królewska 6,16 Wtedy Bóg otworzył słudze oczy, a ten ujrzał wokół proroka górę pełną koni i ognistych rydwanów.
Upadek Izraela
Elizeusz posłał młodego proroka, aby namaścił Jehu na króla. Jehu wytępił dom Achaba i zgładził Izebel, jak zapowiedział Eliasz, a w Samarii wykorzenił kult Baala. Nie odwrócił się jednak od złotych cielców, które ustawił Jeroboam.
W królestwie północnym król za królem czynił zło, a prorocy na próżno ich ostrzegali. Około roku siedemset dwudziestego drugiego przed Chrystusem Asyria zdobyła Samarię i uprowadziła lud Izraela. Księga mówi wprost, że stało się tak, ponieważ zgrzeszyli przeciw Panu, swemu Bogu.
Królowie Judy
W Judzie niegodziwa królowa Atalia próbowała wytępić ród królewski. Małego Joasza ukrywano w świątyni przez sześć lat, a potem kapłan Jojada ustanowił go królem, gdy chłopiec miał siedem lat. Joasz odnowił dom Pański.
Ezechiasz był królem wiernym. Gdy Sennacheryb, król Asyrii, zagroził Jerozolimie, Ezechiasz modlił się, a prorok Izajasz obiecał wybawienie. Tej nocy anioł Pański poraził obóz asyryjski i miasto zostało ocalone. Kiedy Ezechiasz śmiertelnie zachorował, Bóg wysłuchał jego modlitwy i dodał mu piętnaście lat życia.
Syn Ezechiasza, Manasses, panował pięćdziesiąt pięć lat, najdłużej ze wszystkich królów Judy. Napełnił Jerozolimę bożkami i niewinną krwią, a Pan oznajmił, że Jerozolima zostanie ukarana.
Reforma Jozjasza
Jozjasz został królem jako ośmiolatek. W osiemnastym roku jego panowania znaleziono w świątyni księgę Prawa. Gdy mu ją odczytano, rozdarł szaty, zgromadził lud i odnowił Przymierze. Zburzył bożki i obchodził Paschę, jakiej nie obchodzono od wielu pokoleń.
Dobroć Jozjasza nie mogła jednak naprawić tego, co uczynił Manasses. Jozjasz zginął w bitwie, a królowie, którzy nastali po nim, wrócili do zła.
Upadek Jerozolimy
Babilon pod wodzą króla Nabuchodonozora wyruszył przeciw Jerozolimie. Około roku pięćset dziewięćdziesiątego siódmego przed Chrystusem Nabuchodonozor uprowadził króla Jojakina i wielu spośród ludu. Około roku pięćset osiemdziesiątego siódmego przed Chrystusem, po długim oblężeniu, miasto upadło.
Ostatni król, Sedecjasz, musiał patrzeć na śmierć swoich synów, zanim go oślepiono i powleczono w kajdanach. Świątynię spalono, mury zburzono, a lud uprowadzono do Babilonu.
Księga kończy się małym światłem. W trzydziestym siódmym roku wygnania król Babilonu uwolnił Jojakina z więzienia i do końca życia dał mu miejsce przy swoim stole. Ród Dawida nie został wymazany.
Główne przesłanie Drugiej Księgi Królewskiej jest takie, że Bóg jest wierny swemu Przymierzu, a Jego lud nie może łamać wierności wobec Niego, nie ponosząc tego skutków. Jego prorocy głosili Jego słowo, a to słowo się spełniało, w sądzie i w miłosierdziu. Oszczędzony potomek Dawida wskazuje na Jezusa Chrystusa, prawdziwego Króla z rodu Dawida, który gromadzi rozproszony lud Boży i prowadzi go do domu, do królestwa, które nie będzie miało końca.
Rozważanie
W Babilonie uwięziony król wychodzi na wolność i dostaje miejsce przy królewskim stole. To małe światło, ale prawdziwe.
Kiedy wszystko się wali, trudno uwierzyć, że Bóg nadal działa. Wygnanie wyglądało na koniec rodu Dawida. Nim nie było.
Słowo Boga spełniło się w sądzie i spełniło się w miłosierdziu.
Jeśli przeżywasz ciemny czas, wypatruj tego małego światła. Podziękuj Bogu za jeden znak Jego troski z tego tygodnia.
Crucis