2 List do Tymoteusza

Biblia w skrócie · Nowy Testament

2 List do Tymoteusza

Listy św. Pawła · 4 rozdziały · 3 min czytania

Cytaty biblijne z Biblii ks. Jakuba Wujka (1599, wydanie z 1923 r.)

Więzienna cela. Prośba o płaszcz i księgi. Ostatnie słowa człowieka, który wie, że jego czas dobiega końca.

Paweł pisze pożegnalny list do Tymoteusza, wzywa go, by rozpalił na nowo dar Boży i trzymał się mocno Pisma, i pokazuje, jak święty kończy swój bieg.

2 List do Tymoteusza jest tradycyjnie uważany za ostatni list świętego Pawła i opowiada, jak starzejący się apostoł, czekając w więzieniu na śmierć, przekazywał wiarę swojemu drogiemu synowi w Chrystusie.

Pożegnanie Pawła

Paweł pisał z więzienia w Rzymie i wiedział, że jego śmierć jest bliska. Nazywał Tymoteusza swoim umiłowanym synem i mówił, że modli się za niego dniem i nocą.

Przypomniał Tymoteuszowi wiarę, która najpierw żyła w jego babce Lois i w matce Eunice. Zachęcał go, by rozpalił na nowo dar Boży otrzymany przez nałożenie rąk Pawła, bo Bóg nie dał nam ducha bojaźni; ale mocy i miłości i trzeźwości. 2 List do Tymoteusza 1,7

Dobry żołnierz

Paweł polecił Tymoteuszowi przekazać to, co usłyszał, wiernym ludziom, którzy będą nauczać innych. W ten sposób nauka apostołów przechodzi z pokolenia na pokolenie.

Prosił Tymoteusza, by znosił trudy jak dobry żołnierz Chrystusa i pamiętał o Jezusie Chrystusie, który powstał z martwych i pochodzi z potomstwa Dawida.

Dni ostateczne

Paweł zapowiadał ciężkie czasy, gdy ludzie będą kochać samych siebie i pieniądze, zachowując pozory pobożności, ale wypierając się jej mocy. Przypominał jednak Tymoteuszowi, że wszyscy, którzy żyją pobożnie w Chrystusie Jezusie, będą prześladowani.

Polecił mu trwać w tym, czego się nauczył, bo od dzieciństwa znał Pisma święte. Wszelkie Pismo od Boga natchnione, jest pożyteczne ku nauczaniu, ku strofowaniu, ku naprawieniu, ku ćwiczeniu w sprawiedliwości 2 List do Tymoteusza 3,16

Ostatnie polecenie Pawła

Potem Paweł dał uroczyste polecenie wobec Boga i Chrystusa, sędziego żywych i umarłych: głoś słowo, w porę i nie w porę, z całą cierpliwością i nauką.

Czuł, że jego życie wylewa się jak ofiara. Potykaniem dobrem potykałem się, zawodum dokonał, wiaręm zachował. 2 List do Tymoteusza 4,7 Oczekiwał wieńca sprawiedliwości, który da mu Pan.

Poprosił Tymoteusza, by szybko przybył, przyprowadził Marka i przyniósł jego płaszcz i księgi. Demas go opuścił, ale Pan stanął przy nim i go umocnił.

Główne przesłanie 2 Listu do Tymoteusza jest takie, że wiary otrzymanej od apostołów trzeba strzec, trzeba jej nauczać i żyć nią do końca, także w cierpieniu. Wierność samego Pawła w obliczu śmierci pokazuje, że Chrystus, zmartwychwstały Pan i sprawiedliwy sędzia, daje siłę swoim sługom i wieniec sprawiedliwości wszystkim, którzy umiłowali Jego przyjście.

Rozważanie

Demas odszedł. Paweł pisze o tym wprost, a potem dodaje, że Pan stanął przy nim i dodał mu sił.

Może odszedł ktoś, na kogo można było liczyć. Samotność jest prawdziwa, nawet dla świętych.

Ale nigdy nie jest tak całkowita, jak się wydaje. Pan, który stał przy Pawle w kajdanach, stoi teraz przy tobie.

Pomyśl o kimś, kto żyje w samotności, o starszym sąsiedzie, o chorym przyjacielu, i odwiedź go albo zadzwoń do niego dziś.