Księga Ozeasza

Biblia w skrócie · Stary Testament

Księga Ozeasza

Prorocy · 14 rozdziałów · 3 min czytania

Cytaty biblijne z Biblii ks. Jakuba Wujka (1599, wydanie z 1923 r.)

Prorok, któremu Bóg każe poślubić kobietę, która go zdradzi, a później ją wykupić.

Za tym zgorszeniem stoi Ojciec, który uczył swoje dziecko chodzić i nie potrafi go porzucić. Kościół widzi tę miłość wypełnioną w Chrystusie, Oblubieńcu.

Księga Ozeasza jest proroctwem i opowiada, jak Bóg przez rozbite małżeństwo proroka ukazał swoją wierną miłość do niewiernego ludu.

Małżeństwo proroka

Ozeasz głosił w północnym królestwie Izraela około siedmiuset pięćdziesięciu lat przed Chrystusem, w czasach, które z zewnątrz wyglądały na zamożne, ale od środka były zepsute. Bóg polecił mu poślubić kobietę imieniem Gomer, która miała mu być niewierna.

Gomer urodziła dzieci, a Bóg nadał im imiona, które były ostrzeżeniem: Jizreel, Niemiłowana i Nie-Mój-Lud. Izrael złamał Przymierze, a te imiona pokazywały, na co zasłużył ten grzech.

A jednak Bóg obiecał dzień miłosierdzia. Znów nazwie ich swoim ludem i powie: I poślubię cię sobie na wieki a poślubię cię sobie w sprawiedliwości i w sądzie i w miłosierdziu a w litościach. Księga Ozeasza 2,19

Później Bóg polecił Ozeaszowi znów pokochać cudzołożną kobietę, którą zwykle utożsamia się z Gomer, i ją wykupić. Ozeasz zapłacił cenę i zatrzymał ją przy sobie, aby pokazać, jak Bóg odnowi Izraela.

Spór Boga z Izraelem

Potem prorok ogłosił Boże oskarżenie. W kraju nie było prawdy, miłosierdzia ani znajomości Boga. Szerzyły się kłamstwo, zabójstwa i kradzieże, a kapłani prowadzili lud na manowce.

Izrael czcił bożki, wśród nich złotego cielca Samarii, i służył Baalowi, jakby to on dawał zboże i wino. Szukał też pomocy w Asyrii i Egipcie, zamiast zaufać Panu.

Bóg nie chciał pustego kultu. Powiedział: Bom miłosierdzia żądał a nie ofiary, a znajomości Bożej więcej niż całopalenia. Księga Ozeasza 6,6 Ich miłość, mówił, była jak poranna mgła, która szybko znika.

Ponieważ siali wiatr, mieli zebrać burzę. Około siedmiuset dwudziestu dwóch lat przed Chrystusem Asyria zdobyła Samarię i uprowadziła wielu Izraelitów, tak jak ostrzegał Ozeasz.

Miłość Ojca

Pośród sądu Bóg przemówił jak ojciec: Bo Izrael pacholę, i umiłowałem go, z Egiptu wezwałem syna mego. Księga Ozeasza 11,1

To On uczył Efraima chodzić i podnosił go jak dziecko do swojego policzka, a oni nie wiedzieli, że to On ich leczył. Serce się w Nim poruszyło i nie porzuci ich w gniewie, bo jest Bogiem, a nie człowiekiem.

Wezwanie do powrotu

Księga kończy się zaproszeniem. Izrael ma wrócić do Pana, przynieść słowa skruchy i porzucić bożki oraz obcą pomoc.

Bóg odpowiada obietnicą, że uleczy ich niewierność i będzie ich hojnie miłował. Będzie dla Izraela jak rosa, a Izrael zakwitnie jak lilia. Ostatni werset mówi, że drogi Pana są proste i chodzą nimi sprawiedliwi.

Główne przesłanie Księgi Ozeasza brzmi: miłość Boga jest wierna jak miłość męża, nawet gdy Jego lud Go zdradza, a Bóg pragnie miłosierdzia i poznania Go bardziej niż pustego rytuału. Kościół widzi tę miłość wypełnioną w Jezusie Chrystusie, Oblubieńcu, który oddaje siebie za swój lud. Święty Mateusz odnosi słowa o Synu wezwanym z Egiptu do Dzieciątka Jezus, a sam Jezus przywoływał w swoim nauczaniu słowa o miłosierdziu.

Rozważanie

Księga Ozeasza kończy się rosą spadającą na Izraela i ludem, który rozkwita jak lilia.

Większość z nas wie, co znaczy oddalać się: modlitwa, która ostygła, złamana obietnica, miłość, która rozwiała się jak poranna mgła.

Miłość Boga nie przemija. On leczy niewierność i miłuje hojnie, a miłosierdzia pragnie bardziej niż pustego rytuału.

Wróć prostymi słowami: Panie, przepraszam, ulecz mnie. A potem, zanim skończy się dzień, okaż miłosierdzie jednej osobie obok siebie.