
Biblia w skrócie · Nowy Testament
Ewangelia według św. Jana
Ewangelie · 21 rozdziałów · 5 min czytania
Cytaty biblijne z Biblii ks. Jakuba Wujka (1599, wydanie z 1923 r.)
Ewangelia Jana zaczyna się przed czasem. Potem odwieczne Słowo wchodzi w czas, z ciałem, imieniem i matką.
Przez znaki, długie rozmowy i jedną ostatnią wieczerzę Jan pokazuje ci Syna, który jest chlebem życia, by prowadzić cię do wiary w Niego i do życia.
Ewangelia według św. Jana jest czwartą Ewangelią i opowiada, jak Jezus Chrystus, odwieczny Syn Boży, stał się człowiekiem, objawił swoją chwałę w znakach i słowach, umarł na krzyżu i zmartwychwstał, aby wszyscy, którzy wierzą, mieli życie.
Słowo stało się ciałem
Jan zaczyna od tego, co było przed czasem. Słowo było u Boga od początku i Bogiem było Słowo. Przez Nie wszystko się stało.
Potem Jan mówi o wielkim wydarzeniu: A Słowo ciałem się stało i mieszkało między nami
Ewangelia według św. Jana 1,14. Jezus jest własnym Synem Boga, który żyje pośród ludzi.
Jan Chrzciciel wskazał na Jezusa i nazwał Go Barankiem Bożym. Andrzej i drugi uczeń poszli za Jezusem i wokół Niego zaczęli gromadzić się pierwsi uczniowie.
Znaki i nauczanie
Na weselu w Kanie Galilejskiej Jezus przemienił wodę w wino. Jan nazywa to pierwszym z Jego znaków. Znak to cud, który wskazuje, kim jest Jezus.
W Jerozolimie wypędził kupców ze Świątyni i mówił o świątyni swojego ciała. Nocą przyszedł do Niego nauczyciel imieniem Nikodem, a Jezus powiedział mu, że trzeba się na nowo narodzić z wody i z Ducha.
Jezus wyjaśnił, dlaczego Ojciec Go posłał. Powiedział: Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał
Ewangelia według św. Jana 3,16, aby ci, którzy w Niego wierzą, nie zginęli, ale mieli życie wieczne.
Przechodząc przez Samarię, Jezus spotkał przy studni Jakuba kobietę i ofiarował jej wodę żywą. Uwierzyła, a wraz z nią uwierzyło wielu z jej miasta. Uzdrowił też syna urzędnika królewskiego oraz człowieka, który chorował od trzydziestu ośmiu lat.
W pobliżu święta Paschy nakarmił pięć tysięcy ludzi pięcioma chlebami i dwiema rybami oraz chodził po morzu. W synagodze w Kafarnaum nauczał, że jest chlebem życia i że Jego ciało jest prawdziwym pokarmem. Wielu Go opuściło, lecz Piotr pozostał i wyznał, że On jest Świętym Boga.
W święto Namiotów Jezus nauczał w Świątyni i powiedział, że jest światłością świata. Przywrócił wzrok niewidomemu od urodzenia, a ten oddał Mu pokłon, podczas gdy przywódcy coraz bardziej się gniewali. Nauczał, że jest Dobrym Pasterzem, który oddaje życie za swoje owce.
Gdy umarł Jego przyjaciel Łazarz z Betanii, Jezus przyszedł do Marty, siostry Łazarza, i powiedział: Jam jest zmartwychwstanie i żywot
Ewangelia według św. Jana 11,25. Potem wywołał Łazarza z grobu, w którym leżał od czterech dni.
Ten cud skłonił arcykapłanów i faryzeuszy do spisku na Jego życie. Arcykapłan Kajfasz powiedział, że lepiej, by jeden człowiek umarł za lud, niż żeby zginął cały naród.
Ostatnia Wieczerza
Sześć dni przed Paschą Jezus został namaszczony w Betanii. Potem wjechał do Jerozolimy, a tłumy wyszły Mu na spotkanie z gałązkami palm, wołając na Jego cześć jako Króla Izraela.
Podczas Ostatniej Wieczerzy Jezus wstał od stołu i umył uczniom nogi, ucząc ich, by służyli sobie nawzajem. Wtedy Judasz wyszedł, aby Go wydać, a była noc. Pozostałym Jezus dał nowe przykazanie, by się wzajemnie miłowali, tak jak On ich umiłował.
Jezus długo mówił do jedenastu, którzy zostali. Obiecał przygotować im miejsce i powiedział, że jest drogą, prawdą i życiem. Obiecał zesłać Ducha Świętego, Pocieszyciela, a siebie nazwał krzewem winnym, ich zaś latoroślami. Potem modlił się do Ojca, aby Jego uczniowie byli jedno.
Męka
Jezus przeszedł przez potok Cedron do ogrodu, gdzie Go pojmano. Zaprowadzono Go przed Annasza i Kajfasza, a Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Przed Piłatem Jezus powiedział, że Jego królestwo nie jest z tego świata, a Piłat, choć nie znalazł w Nim żadnej winy, wydał Go na ukrzyżowanie.
Jezus został ukrzyżowany na Golgocie, z jednym złoczyńcą po każdej stronie. Pod krzyżem stała Jego Matka i uczeń, którego miłował, a On oddał ją temu uczniowi za matkę. Potem powiedział: Wykonało się.
Ewangelia według św. Jana 19,30, skłonił głowę i oddał ducha.
Żołnierz przebił Mu bok i wypłynęła krew i woda. Józef z Arymatei i Nikodem złożyli Jego ciało w nowym grobie w ogrodzie.
Zmartwychwstanie
Wczesnym rankiem pierwszego dnia tygodnia Maria Magdalena zobaczyła, że kamień od grobu jest odsunięty. Piotr i uczeń, którego Jezus miłował, pobiegli tam, a ten uczeń zobaczył leżące płótna i uwierzył. Potem Jezus ukazał się Marii i zawołał ją po imieniu.
Tego wieczoru Jezus stanął pośród uczniów, pokazał im ręce i bok, i tchnął na nich, dając im władzę odpuszczania grzechów. Tomasza nie było, a on powiedział, że nie uwierzy, dopóki nie dotknie ran. Osiem dni później Jezus przyszedł znowu, a Tomasz odpowiedział Mu: Pan mój i Bóg mój!
Ewangelia według św. Jana 20,28.
Jan mówi nam, dlaczego pisał. Te rzeczy zostały spisane, mówi, abyście wierzyli, że Jezus jest Chrystus, Syn Boży: a iżbyście wierząc, żywot mieli w imię jego.
Ewangelia według św. Jana 20,31
W ostatnim rozdziale zmartwychwstały Jezus ukazał się siedmiu uczniom nad Jeziorem Tyberiadzkim, gdy przez całą noc łowili i nic nie złowili. Na Jego słowo znów zarzucili sieć i wyciągnęli sto pięćdziesiąt trzy wielkie ryby. Potem Jezus trzy razy zapytał Piotra, czy Go kocha, i powierzył mu paść Jego baranki i owce.
Główne przesłanie Ewangelii według św. Jana jest takie, że Jezus Chrystus jest odwiecznym Słowem Boga, które stało się człowiekiem, i że w Nim Ojciec daje życie wieczne wszystkim, którzy wierzą. On jest prawdziwym chlebem, światłością, pasterzem i zmartwychwstaniem. Z Jego krzyża i zmartwychwstania rodzi się Kościół, gdy z Jego boku wypływa krew i woda, a przez Ducha, którego On zesłał, Jego uczniowie mają udział w życiu Ojca i Syna.
Rozważanie
Nad Jeziorem Tyberiadzkim zmartwychwstały Jezus trzy razy pyta Piotra, czy Go kocha, raz za każde zaparcie się.
Tak Pan uzdrawia. Nie udaje, że upadku nie było. Daje ci szansę, by na każdą ranę odpowiedzieć miłością.
Jeśli wciąż idzie za tobą dawny upadek, On nie czeka, żeby cię zganić. Czeka na twoją odpowiedź.
Dziś wieczorem, przed snem, powiedz Mu własnymi słowami: Panie, Ty wiesz, że Cię kocham.
Crucis