Księga Sofoniasza

Biblia w skrócie · Stary Testament

Księga Sofoniasza

Prorocy · 3 rozdziały · 2 min czytania

Cytaty biblijne z Biblii ks. Jakuba Wujka (1599, wydanie z 1923 r.)

Jest blisko. Nadchodzi szybko. I żadne srebro ani złoto nie pozwoli się od niego wykupić.

Sofoniasz ostrzega Judę przed dniem Pańskim, a kończy obietnicą, że Bóg zamieszka pośród pokornego ludu. Wypełnia się ona w Chrystusie, Bogu z nami.

Księga Sofoniasza jest krótkim proroctwem i opowiada, jak Bóg ostrzega Judę przed nadchodzącym dniem sądu i obiecuje ocalić pokorny lud.

Dzień Pański

Sofoniasz prorokował w Jerozolimie za dni króla Jozjasza, w siódmym wieku przed Chrystusem. Lud popadł w bałwochwalstwo.

Prorok zapowiada, że Bóg zmiecie bożki i wszystkich, którzy się od Niego odwracają. Ogłasza: Blisko jest dzień Pański wielki, blisko jest i śpieszny bardzo Księga Sofoniasza 1,14.

Będzie to dzień gniewu, ciemności i udręki, a ani srebro, ani złoto nikogo nie ocali.

Sąd nad narodami

Sofoniasz wzywa lud, by szukał Pana i ukorzył się, zanim będzie za późno. Mówi, że pokorni może zostaną ukryci w dniu gniewu Bożego.

Potem zwraca się ku narodom wokół Judy: Filistei, Moabowi, Ammonowi, Etiopii i Asyrii. Sąd Boży dosięga wszystkich ludów, a dumna Niniwa zamieni się w ruinę.

Upomnienie Jerozolimy

Następnie prorok boleje nad Jerozolimą, która nie chciała słuchać ani przyjąć upomnienia. Zawiedli lud jej książęta, sędziowie, prorocy i kapłani.

Obietnica odnowy

A jednak Bóg nie kończy na karze. Obiecuje oczyścić wargi ludów i pozostawić w Jerozolimie lud pokorny i ubogi, który ufa Jego imieniu.

Ci ocaleni nie będą czynić nieprawości i będą żyć w pokoju, bez lęku. Sofoniasz wzywa ich, by śpiewali z radości, bo Pan, Bóg twój, w pośrodku ciebie mocny, on zbawi Księga Sofoniasza 3,17.

Główne przesłanie Księgi Sofoniasza brzmi: Bóg sprawiedliwie sądzi grzech, a zarazem zbawia pokornych, którzy Mu ufają. Jego obietnica zamieszkania pośród swojego ludu wypełnia się w Jezusie Chrystusie, Bogu z nami, który gromadzi zagubionych i wzywa wszystkie narody do zbawienia.

Rozważanie

Sofoniasz kończy pieśnią radości dla małego, pokornego ludu, który ufa imieniu Pana.

Często myślimy, że ocali nas siła: pieniądze, plany, dobra opinia. W dniu, który naprawdę się liczy, nic z tego nie pomoże.

Bóg zbawia maluczkich. On jest mocny i jest pośrodku ciebie, bliżej, niż myślisz.

Wybierz dziś jeden ukryty akt pokory: pozwól komuś mieć ostatnie słowo albo służ tak, by nikt tego nie zauważył.