Święty Ethelbert z Kent
Święty Ethelbert z Kent był królem Kentu w południowo-wschodniej Anglii od około 560 roku aż do śmierci, najpotężniejszym z anglosaskich władców swoich czasów, sprawującym szeroką zwierzchność nad królestwami na południe od Humber. Jego małżeństwo z Bertą, chrześcijańską księżniczką frankijską, wprowadziło wiarę do jego domu, zanim dotarła do jego ludu, a Berta swobodnie oddawała cześć Bogu wraz ze swoim kapelanem w kościele w Canterbury.
Gdy w 597 roku w Kencie wylądowali św. Augustyn i jego mnisi, posłani przez papieża św. Grzegorza Wielkiego, Ethelbert przyjął ich uprzejmie, pozwolił im głosić naukę i zapewnił im mieszkanie w Canterbury. Wkrótce sam król przyjął wiarę chrześcijańską i został ochrzczony, stając się pierwszym chrześcijańskim monarchą anglosaskim. Jego nawrócenie otworzyło drogę do ewangelizacji Anglii. Wspierał nowy Kościół, zakładał kościoły i przypisuje mu się wydanie najstarszych spisanych praw w języku angielskim. Zmarł 24 lutego 616 roku i jest czczony jako święty.
Crucis