Święci Marcelin i Piotr
Święci Marcelin i Piotr byli rzymskimi męczennikami, którzy zginęli podczas prześladowania za Dioklecjana, około roku 304. Marcelin był kapłanem, a Piotr egzorcystą w rzymskim duchowieństwie; według tradycyjnych akt zachęcali i nawracali innych nawet w więzieniu, a następnie zaprowadzono ich na odludne miejsce i ścięto, ukrywając ich ciała, by chrześcijanie nie mogli ich czcić.
Ich kult stał się powszechny i bardzo szanowany w Rzymie. Papież św. Damazy, który jako chłopiec usłyszał ten opis od ich kata, ułożył poetycką inskrypcję na ich grobie, a cesarz Konstantyn wzniósł bazylikę nad miejscem ich pochówku przy Via Labicana, gdzie spoczęła także jego matka, św. Helena. Ich imiona zostały wpisane do Kanonu Rzymskiego Mszy, starożytnego spisu męczenników wspominanych w Modlitwie eucharystycznej, w którym są wymieniani do dziś.
Crucis