Święty Wit
Święty Wit był młodym męczennikiem z początku IV wieku, zabitym, według tradycji, podczas prześladowań cesarza Dioklecjana wraz ze swoim wychowawcą Modestem i piastunką Krescencją, którzy wychowali go w wierze chrześcijańskiej. Według przekazu Wit był synem pogańskiego senatora na Sycylii i jako chłopiec nawrócony pozostał niewzruszony wobec starań własnego ojca, by przywieść go z powrotem do pogaństwa; uciekł wraz z dwojgiem towarzyszy, byle nie zaprzeć się Chrystusa.
Aresztowany i poddany torturom, które – jak głosi legenda – nie wyrządziły mu szkody, chłopiec i jego towarzysze zdobyli w końcu koronę męczeństwa. Kult świętego Wita rozprzestrzenił się szeroko w Europie w średniowieczu; zaliczono go do Czternastu Świętych Orędowników i wzywano przeciw nagłym chorobom i zaburzeniom konwulsyjnym – dolegliwości potocznie zwanej „tańcem świętego Wita” – a także czczono jako patrona tancerzy i artystów estradowych. Choć wiele szczegółów jego męki ma charakter legendarny, jego starożytny kult jest dobrze potwierdzony, a wspomina się go 15 czerwca.
Crucis