Święty Józef Cafasso
Św. Józef Cafasso (15 stycznia 1811 – 23 czerwca 1860) urodził się w Castelnuovo d'Asti w Piemoncie, w tej samej wsi co jego młodszy przyjaciel, św. Jan Bosko. Przyjął święcenia kapłańskie mimo deformacji kręgosłupa, która czyniła go niskim i przygarbionym. Został profesorem, a następnie rektorem Kolegium Duchownego w Turynie, gdzie kształcił całe pokolenie kapłanów w zdrowej teologii moralnej i – wbrew modnemu wówczas rygoryzmowi – w miłosiernym, wyważonym podejściu do konfesjonału, zainspirowanym przez św. Alfonsa Liguoriego.
Był zaufanym kierownikiem duchowym i mentorem księdza Bosko, kierował jego pracą z młodzieżą i go w niej umacniał. Cafasso poświęcił się szczególnie więźniom i skazańcom: towarzyszył dziesiątkom mężczyzn w drodze na szafot, wysłuchiwał ich spowiedzi i prowadził ich do śmierci pojednanej z Bogiem – dlatego nazywano go „księdzem szubienicy”. Wyczerpany pracą, zmarł w 1860 roku w wieku czterdziestu dziewięciu lat. Został kanonizowany przez papieża Piusa XII w 1947 roku, który ogłosił go patronem kapelanów więziennych.
Crucis