Święty Augustyn z Hippony
Św. Augustyn urodził się 13 listopada 354 roku w Tagaście, mieście w rzymskiej Afryce Północnej (dzisiejsze Suk Ahras w Algierii), a zmarł 28 sierpnia 430 roku, gdy Hippona Królewska była oblężona przez Wandalów. Po niespokojnej młodości, wypełnionej pogonią za retoryką, światowymi ambicjami i sektą manichejczyków, został pociągnięty ku wierze przez kazania św. Ambrożego i modlitwy swojej matki, św. Moniki, i przyjął chrzest w Mediolanie w 387 roku. Wyświęcony na kapłana, a później mianowany biskupem Hippony, przez około trzydzieści pięć lat służył swojemu ludowi jako pasterz, kaznodzieja i niestrudzony obrońca ortodoksji przeciw manichejczykom, donatystom i pelagianom.
Czczony jest jako doktor Kościoła i często nazywany Doktorem Łaski za głębokie nauczanie o łasce, wolnej woli i grzechu pierworodnym. Jego „Wyznania”, pierwsza wielka autobiografia duchowa Zachodu, oraz „Państwo Boże”, pisane w czasie, gdy Rzym upadał pod naporem barbarzyńców, ukształtowały łacińską teologię na ponad tysiąc lat i pozostają wśród najbardziej wpływowych dzieł w historii chrześcijaństwa.
Crucis