Święty Jan Chryzostom
Św. Jan Chryzostom urodził się około 347 roku w Antiochii w Syrii, a zmarł 14 września 407 roku na wygnaniu w Komanie w Poncie. Wykształcony w retoryce pod kierunkiem słynnego pogańskiego mówcy Libaniusza, przyjął surowe życie ascetyczne, zanim został wyświęcony i zyskał sławę największego kaznodziei Kościoła pierwszych wieków – jego przydomek „Chryzostom” znaczy „Złotousty”. Jego homilie wyjaśniały Pismo Święte z jasnością, ciepłem i nieustraszonym naleganiem na miłość wobec ubogich.
Mianowany wbrew swojej woli arcybiskupem Konstantynopola, reformował duchowieństwo i piętnował zbytek i niesprawiedliwość na dworze cesarskim, co przysporzyło mu potężnych wrogów; dwukrotnie zesłany na wygnanie, zmarł w czasie przymusowego marszu ze słowami „Chwała Bogu za wszystko” na ustach. Jest czczony jako Ojciec i doktor Kościoła, a główna liturgia eucharystyczna tradycji bizantyjskiej nosi jego imię.
Crucis