Święty Ambroży z Mediolanu
Św. Ambroży urodził się około 339 roku, prawdopodobnie w Trewirze w rzymskiej Galii, w znakomitej rodzinie chrześcijańskiej, a zmarł 4 kwietnia 397 roku w Mediolanie. Wykształcony w prawie i retoryce, był rzymskim namiestnikiem okręgu wokół Mediolanu, gdy w 374 roku wkroczył, by zachować pokój podczas spornych wyborów nowego biskupa; ku jego zdumieniu lud ogłosił biskupem jego samego, choć nie był jeszcze nawet ochrzczony. W ciągu tygodnia przyjął chrzest i sakrę biskupią, rozdał swój majątek ubogim i poświęcił się studiowaniu Pisma Świętego oraz trosce o powierzoną mu owczarnię.
Doktor Kościoła i jeden z czterech wielkich Ojców łacińskich, Ambroży był nieustraszonym pasterzem, który bronił Kościoła przeciw arianizmowi i słynnie nakazał cesarzowi Teodozjuszowi publiczną pokutę po masakrze. Jego wymowne kazania pociągnęły ku nawróceniu młodego św. Augustyna, którego ochrzcił w Mediolanie w 387 roku. Sławiony także za rozwijanie hymnodii i muzyki sakralnej w Kościele łacińskim, obchodzi swoje święto 7 grudnia, w dniu swojej sakry biskupiej.
Crucis