Matka Boża z Guadalupe
Matka Boża z Guadalupe to objawienia Najświętszej Maryi Panny pokornemu rodzimemu neofitowi, św. Juanowi Diego, na wzgórzu Tepeyac niedaleko miasta Meksyk w grudniu 1531 roku, zaledwie dziesięć lat po hiszpańskim podboju. Ukazawszy się jako młoda kobieta o rysach i w stroju rdzennych mieszkańców i przemawiając do Juana Diego w jego własnym języku nahuatl, poprosiła o zbudowanie w tym miejscu kościoła i stała się czułą matką nowo ewangelizowanych ludów Nowego Świata.
Gdy biskup poprosił o znak, Maryja sprawiła, że na jałowym wzgórzu poza porą roku zakwitły kastylijskie róże; Juan Diego zebrał je w swoją tilmę, czyli płaszcz, a gdy rozwinął ją przed biskupem, kwiaty opadły i na szorstkim materiale ukazał się cudowny wizerunek Maryi, który do dziś jest czczony w wielkiej bazylice Guadalupe. Objawienie doprowadziło do nawrócenia milionów rdzennych mieszkańców Meksyku. Matka Boża z Guadalupe, ogłoszona Patronką Ameryk, jest czczona 12 grudnia.
Crucis