Matka Boża z Akity
Matka Boża z Akity to seria wydarzeń zgłoszonych przez głuchą siostrę zakonną, Agnes Katsuko Sasagawa, w klasztorze niedaleko Akity w północnej Japonii w 1973 roku. O drewnianej figurze Najświętszej Maryi Panny w kaplicy klasztornej mówiono, że płakała i wielokrotnie wydzielała coś, co wyglądało na krew, pot i łzy, czemu świadkami były wspólnota i inne osoby; siostra zaś zgłosiła, że otrzymywała od Maryi orędzia wzywające świat do modlitwy, pokuty i zadośćuczynienia za grzechy oraz ostrzegające przed karą, jeśli ludzkość się nie nawróci.
Orędzia te odzwierciedlały wezwanie z Fatimy, kładąc nacisk na różaniec i ofiarę w intencji nawrócenia grzeszników. Po zbadaniu sprawy miejscowy biskup Niigaty w 1984 roku uznał wydarzenia w Akicie za godne wiary i zezwolił na kult, a przypadek ten bywa przywoływany jako zatwierdzone objawienie, choć nie otrzymał formalnego rozstrzygnięcia od najwyższej władzy Kościoła powszechnego. Płacząca figura pozostaje miejscem pielgrzymek, a orędzie wspomina się w rocznicę ostatnich słów Maryi, 13 października.
Wybrane cytaty
“Jeśli ludzie nie nawrócą się i nie poprawią, Ojciec ześle straszliwą karę na całą ludzkość. Będzie to kara większa niż potop, jakiej nigdy dotąd nie widziano.”
“Módlcie się gorliwie modlitwą różańcową.”
“Wielu ludzi na tym świecie zasmuca Pana; pragnę dusz, które Go pocieszą.”
Crucis