Papież Pius VII
Papież Pius VII urodził się jako Barnaba Chiaramonti 14 sierpnia 1742 roku w Cesenie we Włoszech i został mnichem benedyktyńskim, zanim przyjął święcenia biskupie i został kardynałem. Wybrany papieżem w 1800 roku wśród zgliszcz pozostawionych przez rewolucję francuską, zabrał się do odbudowy życia Kościoła, a w 1801 roku zawarł z Napoleonem konkordat, który przywrócił praktykowanie wiary katolickiej we Francji.
Wkrótce jednak jego stosunki z Napoleonem przerodziły się w konflikt. Choć w 1804 roku udał się do Paryża, by go koronować, ambicja cesarza skłoniła go do zaanektowania Państwa Kościelnego, a gdy papież stawił opór i obłożył sprawców ekskomuniką, Napoleon kazał go aresztować i przez około pięć lat trzymał w niewoli. Pius znosił ją z cierpliwą godnością i nie ustąpił z praw Kościoła. Po upadku Napoleona w 1814 roku triumfalnie powrócił do Rzymu. W tym samym roku przywrócił Towarzystwo Jezusowe, które było zniesione, i przyczynił się do wielkiego odrodzenia życia katolickiego. Zmarł w Rzymie 20 sierpnia 1823 roku.
Wybrane cytaty
“„Trwaj mocno i łagodnie, niewzruszenie w prawdzie, a czule w miłości; taka jest siła, która zwycięża świat.””
“Przebaczamy tym, którzy nas skrzywdzili, bo serce naśladujące miłosierdzie Chrystusa na krzyżu nie ma miejsca na zemstę.”
“Kościół zostaje odbudowany nie siłą ludzi, lecz wiernością Boga, który podnosi go po każdym upadku.”
Crucis