Święci i autorzy

Papież Święty Grzegorz VII

Papież św. Grzegorz VII urodził się jako Hildebrand około 1015 roku w Toskanii we Włoszech. Stał się siłą napędową wielkiego ruchu reformy Kościoła w XI wieku – najpierw jako zaufany doradca kilku papieży, a od 1073 roku jako sam papież. Od jego imienia nazwano „reformę gregoriańską”, szeroko zakrojoną próbę oczyszczenia Kościoła z zepsucia epoki, przede wszystkim z kupczenia urzędami kościelnymi, żeniaczki i konkubinatu duchownych oraz podporządkowania Kościoła władcom świeckim.

Jego nalegania, by biskupów i opatów inwestował Kościół, a nie książęta świeccy, doprowadziły go do tytanicznej walki o inwestyturę z cesarzem Henrykiem IV. W słynnym epizodzie Grzegorz obłożył cesarza ekskomuniką, a ten, zmuszony szukać rozgrzeszenia, stanął boso na śniegu w Canossie w 1077 roku. Konflikt jednak wybuchł na nowo i Henryk później wypędził Grzegorza z Rzymu. Papież zmarł na wygnaniu w Salerno 25 maja 1085 roku, mówiąc: „Umiłowałem sprawiedliwość i znienawidziłem nieprawość, dlatego umieram na wygnaniu”. Został kanonizowany, a jego wspomnienie obchodzi się 25 maja.

Wybrane cytaty

“Bóg nie mierzy powodzenia tak jak świat; sługa wierny aż po wygnanie odniósł już jedyne zwycięstwo, które trwa.”
— Święty Grzegorz VII
“Lepiej cierpieć dla sprawiedliwości, niż pomyślnie żyć w kompromisie; pokój kupiony zdradą prawdy w ogóle nie jest pokojem.”
— Święty Grzegorz VII
“Krzyż wygnania jest lżejszy niż kajdany winnego sumienia; wolę stracić wszystko, niż zdradzić to, co Bóg mi powierzył.”
— Święty Grzegorz VII