Papież Święty Leon Wielki
Papież św. Leon Wielki urodził się około roku 400, prawdopodobnie w Toskanii, a zmarł 10 listopada 461 roku w Rzymie. Wybrany papieżem w 440 roku, rządził Kościołem w burzliwych ostatnich dziesięcioleciach Cesarstwa Zachodniorzymskiego z wyjątkową siłą, jasnością i troską duszpasterską, wiele czyniąc dla umocnienia autorytetu i odpowiedzialności Stolicy Piotrowej.
Jego najtrwalszym wkładem teologicznym jest „Tom do Flawiana”, list wyjaśniający z wielką precyzją, że Chrystus jest jedną osobą w dwóch naturach, prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem. Został przyjęty na Soborze Chalcedońskim w 451 roku okrzykiem: „Piotr przemówił przez Leona”, i pozostaje kamieniem węgielnym katolickiej chrystologii. W 452 roku wyszedł naprzeciw Attyli, wodza Hunów, i przekonał go, by oszczędził Rzym, a później wstawiał się za miastem, gdy złupili je Wandalowie. Jeden z nielicznych papieży zwanych „Wielkimi”, jest czczony jako doktor Kościoła, a jego święto przypada 10 listopada.
Wybrane cytaty
“Miłość jest największą z cnót, bo to ona sprawia, że najbardziej przypominamy Boga, który sam jest Miłością.”
“Słowo przyjęło ciało, aby ciało mogło przyjąć Słowo; za każdym razem, gdy przyjmujesz Eucharystię, ta wielka wymiana odnawia się i staje się coraz bardziej twoja.”
“Jedność Kościoła nie jest ludzkim osiągnięciem, lecz Bożym darem; módl się o nią, pracuj dla niej, a przede wszystkim nie rozbijaj jej przez dumę ani upór.”
Crucis