Święty Hadrian z Nikomedii
Św. Hadrian z Nikomedii (zm. ok. 306) był, według tradycyjnych opisów jego męczeństwa, oficerem gwardii cesarskiej w Nikomedii w Azji Mniejszej w czasie prześladowania Dioklecjana. Obecny przy przesłuchaniu grupy chrześcijan i poruszony odwagą, z jaką znosili tortury za swoją wiarę, zapytał, jakiej nagrody oczekują. Gdy usłyszał o nadziei życia wiecznego, poruszony oświadczył, że jest chrześcijaninem, i kazał wpisać swoje imię na listę skazanych.
Uwięziony, był umacniany i pocieszany przez swoją młodą żonę, św. Natalię, sama potajemnie chrześcijankę, która odwiedzała go w kajdanach i zachęcała do wytrwania. Został okrutnie stracony za wiarę, a Natalia z czcią zebrała jego relikwie. Ich historia była niezwykle popularna zarówno na Wschodzie, jak i na Zachodzie; Hadrian stał się ulubionym patronem żołnierzy, a jego kult rozprzestrzenił się szeroko, zwłaszcza we Flandrii, gdzie jego relikwie były bardzo czczone.
Crucis