Święci i autorzy

Święty Albert Chmielowski

Święty Albert Chmielowski (20 sierpnia 1845 – 25 grudnia 1916), urodzony jako Adam Chmielowski, był polskim szlachcicem, który walczył w powstaniu styczniowym 1863 roku przeciw rosyjskiemu panowaniu i stracił w nim nogę. Zwróciwszy się potem ku sztuce, stał się utalentowanym i uznanym malarzem, najbardziej znanym z religijnego obrazu Ecce Homo. Jednak pogłębiające się życie duchowe skłoniło go do porzucenia kariery artystycznej, by służyć Chrystusowi w najuboższych z ubogich.

Został tercjarzem franciszkańskim i przyjąwszy imię brat Albert, zamieszkał w miejskich przytułkach dla bezdomnych w Krakowie, by żyć pośród nędzarzy, i założył albertynów, a później albertynki, by opiekować się bezdomnymi, głodnymi i odrzuconymi. Nalegał, by dawać ubogim nie tylko chleb, lecz i godność, i słynnie nauczał, że trzeba „być dobrym jak chleb”. Zmarł w dzień Bożego Narodzenia 1916 roku. Jego życie głęboko wpłynęło na młodego Karola Wojtyłę, który jako papież Jan Paweł II beatyfikował go w 1983 roku, a kanonizował w 1989 roku.