Święci i autorzy

Święty Andrzej Avellino

Święty Andrzej Avellino (1521 – 10 listopada 1608) urodził się jako Lancellotto Avellino w Castronuovo w południowych Włoszech i najpierw obrał karierę w prawie kanonicznym, pracując jako adwokat kościelny. Chwila wyrzutów sumienia – gdy przyłapał się na drobnym kłamstwie w obronie klienta – odwróciła go stanowczo od prawa ku życiu całkowicie oddanemu Bogu, i wstąpił do teatynów, przyjmując imię Andrzej.

Stał się znanym reformatorem domów zakonnych, przełożonym wspólnot teatyńskich w Neapolu i poza nim, niestrudzonym kaznodzieją, spowiednikiem i kierownikiem duchowym, pracując nad odnową duchowieństwa i zbawieniem dusz w duchu reformy katolickiej. Święty Karol Boromeusz prosił go o pomoc w reformie Kościoła w Mediolanie. Zmarł w 1608 roku, dotknięty atakiem w chwili rozpoczynania Mszy Świętej, i został kanonizowany w 1712 roku; z racji sposobu swojej śmierci jest wzywany jako patron w obliczu nagłej i nieprzygotowanej śmierci oraz przeciw apopleksji.