Święty Anzelm z Canterbury
Św. Anzelm urodził się w 1033 roku w Aoście, na terenie dzisiejszych północnych Włoch, a zmarł 21 kwietnia 1109 roku w Canterbury w Anglii. Pociągany życiem mniszym, wstąpił do benedyktyńskiego opactwa w Bec w Normandii, gdzie został przeorem, a następnie opatem, i zyskał sławę jako nauczyciel i przewodnik duchowy. W 1093 roku został arcybiskupem Canterbury – na tym urzędzie dwukrotnie cierpiał wygnanie za obronę wolności Kościoła przed królami angielskimi w sporze o inwestyturę.
Często nazywany ojcem scholastyki, Anzelm dążył do zrozumienia wiary za pomocą rozumu, co streszcza jego hasło „wiara szukająca zrozumienia”. W „Proslogionie” przedstawił słynny argument za istnieniem Boga wyprowadzony z samej idei Boga, a w „Cur Deus Homo” („Dlaczego Bóg stał się człowiekiem”) ukazał głęboki wykład o odkupieniu. Został ogłoszony doktorem Kościoła w 1720 roku.
Wybrane cytaty
“Wierzę, abym rozumiał – bo gdybym najpierw nie uwierzył, nie rozumiałbym; wiara nie jest wrogiem rozumu, lecz jego najprawdziwszym przewodnikiem.”
“Wiara nie jest ślepa – jest okiem duszy; bez niej umysł potyka się w ciemności, nawet gdy otacza go mnóstwo faktów.”
“Bez wiary nie mógłbym zacząć; bez rozumu oświeconego wiarą nie mógłbym iść naprzód; bez miłości nigdy bym nie dotarł do celu.”
Crucis