Święty Antoni z Padwy
Święty Antoni z Padwy urodził się jako Fernando Martins de Bulhões około 1195 roku w szlacheckiej rodzinie w Lizbonie w Portugalii, a zmarł 13 czerwca 1231 roku koło Padwy we Włoszech, mając zaledwie trzydzieści pięć lat. Początkowo został kanonikiem regularnym św. Augustyna, lecz gdy do Portugalii sprowadzono relikwie pierwszych męczenników franciszkańskich, tak się wzruszył, że wstąpił do młodego zakonu franciszkańskiego, sam pragnąc męczeństwa. Choroba skierowała go zamiast tego ku życiu w ukryciu, dopóki jego niezwykły dar kaznodziejski nie został odkryty przypadkiem.
Stał się jednym z najsłynniejszych kaznodziejów średniowiecza, przyciągając ogromne tłumy swoim kunsztem słowa i głęboką znajomością Pisma Świętego oraz zwalczając herezje we Włoszech i Francji; sam św. Franciszek powierzył mu nauczanie teologii braci. Wokół niego narosły ukochane tradycje – kazanie do ryb, gdy ludzie nie chcieli słuchać, oraz widzenie, w którym Dzieciątko Jezus spoczywało w jego ramionach. Kanonizowany niecały rok po śmierci, został ogłoszony doktorem Kościoła w 1946 roku i jest powszechnie wzywany jako patron rzeczy zagubionych i ubogich.
Wybrane cytaty
“Jeśli chcesz znaleźć Chrystusa, nie przechodź obojętnie obok ubogich – On jest w nich ukryty i znajdą Go ci, którzy tam Go szukają.”
“Stracić coś drogocennego i odnaleźć to na nowo w Bogu to odkryć, że przez cały czas strzegł tego dla ciebie.”
“Pomaganie ubogim nie jest dla chrześcijanina wyborem – jest konkretnym wyrazem każdego innego artykułu wiary.”
Crucis