Święty Awit z Vienne
Święty Awit z Vienne urodził się około 450 roku w znamienitym galijsko-rzymskim rodzie senatorskim, a około 490 roku został biskupem Vienne w Galii, następując na tej stolicy swego własnego ojca. Był czołowym człowiekiem Kościoła swoich czasów w królestwie Burgundów, których władcy byli arianami, odrzucającymi prawdziwe bóstwo Chrystusa, podczas gdy ich galijsko-rzymscy poddani trwali przy wierze katolickiej.
Człowiek uczony i wymowny, Awit trudził się kaznodziejstwem, pismami i osobistym wpływem, aby pozyskać Burgundów dla wiary katolickiej, i miał radość oglądać, jak król Zygmunt przyjął prawowierność. Napisał traktaty przeciwko arianom i innym heretykom, liczne listy cenne dla poznania dziejów tej epoki oraz głośny poemat w kilku księgach o wydarzeniach z Księgi Rodzaju i o historii zbawienia, który według niektórych badaczy wpłynął na późniejszy chrześcijański epos. Pomagał także bronić autorytetu Stolicy Rzymskiej. Zmarł około 518 roku. Jest czczony jako święty, a jego wspomnienie przypada 5 lutego.
Wybrane cytaty
“Raj został utracony przez sięgnięcie po to, co zakazane; odzyskuje się go przez sięgnięcie po Krzyż.”
“Drzewu, które w ogrodzie przyniosło śmierć, odpowiada drzewo Krzyża, które przynosi życie.”
“Wygnanie tego życia jest wędrówką z powrotem do utraconej ojczyzny; trzymaj twarz zwróconą ku rajowi.”
Crucis