Święty Barnaba
Święty Barnaba był Lewitą z wyspy Cypr, zwanym Józefem, któremu apostołowie nadali imię Barnaba, co znaczy „syn pocieszenia”, z powodu jego hojnego i krzepiącego ducha. W pierwszych dniach Kościoła sprzedał swoje pole i złożył pieniądze u stóp apostołów, a to on, gdy inni wciąż obawiali się świeżo nawróconego Szawła, poręczył za niego i wprowadził go do wspólnoty, łącząc tak swoje imię z imieniem Pawła od samego początku.
Wysłany, by pokierować rozkwitającym Kościołem w Antiochii, gdzie uczniowie po raz pierwszy nazwani zostali chrześcijanami, towarzyszył następnie świętemu Pawłowi w pierwszej podróży misyjnej przez Cypr i Azję Mniejszą. Choć zaliczany do apostołów w szerokim znaczeniu, obaj później rozeszli się z powodu jego krewnego Jana Marka i poszli własnymi drogami w dziele Pana. Tradycja głosi, że głosił Ewangelię w rodzinnym Cyprze i tam poniósł śmierć męczeńską. Obchodzony jest 11 czerwca i czczony jako założyciel Kościoła na Cyprze.
Wybrane cytaty
“Wędruj z radością dla Ewangelii i niech żadna trudność drogi nie przyćmi twojej radości.”
“Sprzedaj to, do czego się przywiązujesz, i złóż u stóp Kościoła, dla dobra wszystkich.”
“Tam, gdzie inni widzą dawnego wroga, widź brata, którego łaska uczyniła nowym.”
Crucis