Święty Benedykt z Aniane
Święty Benedykt z Aniane urodził się około 747 roku jako syn frankijskiego szlachcica. Służył jako dworzanin i żołnierz królów Pepina i Karola Wielkiego, aż spotkanie ze śmiercią zwróciło jego serce ku Bogu. Wyrzekł się świata i z wielką gorliwością podjął życie monastyczne. Początkowo szukał skrajnej surowości, lecz potem dostrzegł mądrość i umiar Reguły św. Benedykta z Nursji, której stał się wielkim orędownikiem.
Założył klasztor w Aniane w południowej Galii i stał się najważniejszym reformatorem monastycznym swojej epoki. Za cesarza Ludwika Pobożnego otrzymał władzę wprowadzenia jednolitości i dyscypliny w klasztorach całego imperium karolińskiego. Na synodach w Akwizgranie około 816 i 817 roku ustalił zwyczaje, które miały ujednolicić życie benedyktyńskie w całym państwie, a jego trud w ogromnej mierze ukształtował zachodnie życie monastyczne na stulecia. Był człowiekiem uczonym i opracował także zbiory reguł zakonnych. Zmarł w 821 roku i jest czczony jako święty, a jego wspomnienie przypada 11 lutego.
Crucis