Święci i autorzy

Święty Bernardyn ze Sieny

Święty Bernardyn ze Sieny (8 września 1380 – 20 maja 1444) urodził się w Massa Marittima w szlacheckiej sieneńskiej rodzinie Albizzeschich i w młodym wieku osierocił rodziców. Po bohaterskiej posłudze chorym podczas zarazy wstąpił do zakonu franciszkanów i przyłączył się do reformy obserwantów, stając się jej największym szerzycielem i jednym z najsłynniejszych kaznodziejów średniowiecza. Wędrując pieszo po Włoszech, przyciągał ogromne tłumy kazaniami łączącymi zapał moralny, dowcip i sugestywne wezwania do nawrócenia, za co nazwano go „Apostołem Włoch”.

Zapamiętano go szczególnie z rozszerzania nabożeństwa do Imienia Jezus: pokazywał słuchaczom tabliczkę z monogramem IHS otoczonym promieniami, który stał się jego trwałym znakiem. Oskarżony przez niektórych o wprowadzanie nowego kultu, został w Rzymie oczyszczony z zarzutów. Trzykrotnie odmówił przyjęcia biskupstwa i pracował nad reformą i rozwojem franciszkanów obserwantów. Kanonizowano go w 1450 roku, zaledwie sześć lat po śmierci; jest czczony jako patron kaznodziejów, a w czasach współczesnych także reklamodawców.