Święty Karol Boromeusz
Święty Karol Boromeusz urodził się 2 października 1538 roku w szlacheckiej rodzinie w Aronie nad jeziorem Maggiore we Włoszech, a zmarł 3 listopada 1584 roku w Mediolanie. Jako bratanek papieża Piusa IV został wyniesiony do godności kardynalskiej i jeszcze jako młody człowiek otrzymał w Rzymie wielkie obowiązki. Zamiast korzystać ze swej uprzywilejowanej pozycji, stał się siłą napędową doprowadzenia Soboru Trydenckiego do pomyślnego końca i wprowadzania jego reform, przyczyniając się do powstania Katechizmu Rzymskiego.
Jako arcybiskup Mediolanu stał się prawdziwym wzorem biskupa reformatora katolickiej reformy (Kontrreformacji): zakładał seminaria dla należytego kształcenia kapłanów, zwoływał synody i odbywał wizytacje, katechizował młodzież i egzekwował dyscyplinę zarówno wśród duchownych, jak i świeckich. Podczas zarazy w 1576 roku pozostał w mieście, aby karmić chorych i opiekować się nimi, gdy wielu urzędników uciekło, osobiście posługując umierającym. Słynący z surowego życia i miłosierdzia, został kanonizowany w 1610 roku.
Wybrane cytaty
“Zaraza mnie nie przeraziła – cóż bowiem może śmierć uczynić człowiekowi, który już umarł dla samego siebie?”
“Pasterz, który ucieka, gdy nadchodzi wilk, nigdy tak naprawdę nie był pasterzem.”
“Miłosierdzie wobec dotkniętych zarazą nie jest brawurą; jest zwykłym obowiązkiem pasterza.”
Crucis