Święci i autorzy

Święty Karol Boromeusz

Święty Karol Boromeusz urodził się 2 października 1538 roku w szlacheckiej rodzinie w Aronie nad jeziorem Maggiore we Włoszech, a zmarł 3 listopada 1584 roku w Mediolanie. Jako bratanek papieża Piusa IV został wyniesiony do godności kardynalskiej i jeszcze jako młody człowiek otrzymał w Rzymie wielkie obowiązki. Zamiast korzystać ze swej uprzywilejowanej pozycji, stał się siłą napędową doprowadzenia Soboru Trydenckiego do pomyślnego końca i wprowadzania jego reform, przyczyniając się do powstania Katechizmu Rzymskiego.

Jako arcybiskup Mediolanu stał się prawdziwym wzorem biskupa reformatora katolickiej reformy (Kontrreformacji): zakładał seminaria dla należytego kształcenia kapłanów, zwoływał synody i odbywał wizytacje, katechizował młodzież i egzekwował dyscyplinę zarówno wśród duchownych, jak i świeckich. Podczas zarazy w 1576 roku pozostał w mieście, aby karmić chorych i opiekować się nimi, gdy wielu urzędników uciekło, osobiście posługując umierającym. Słynący z surowego życia i miłosierdzia, został kanonizowany w 1610 roku.

Wybrane cytaty

“Zaraza mnie nie przeraziła – cóż bowiem może śmierć uczynić człowiekowi, który już umarł dla samego siebie?”
— Święty Karol Boromeusz
“Pasterz, który ucieka, gdy nadchodzi wilk, nigdy tak naprawdę nie był pasterzem.”
— Święty Karol Boromeusz
“Miłosierdzie wobec dotkniętych zarazą nie jest brawurą; jest zwykłym obowiązkiem pasterza.”
— Święty Karol Boromeusz