Święty Dionizy Aleksandryjski
Św. Dionizy Aleksandryjski, zwany „Wielkim”, był uczniem słynnego nauczyciela Orygenesa i stanął na czele słynnej aleksandryjskiej szkoły katechetycznej, zanim około 248 roku został biskupem tego wielkiego miasta. Prowadził Kościół w Egipcie przez około siedemnaście lat, w jednym z najburzliwszych okresów wczesnego Kościoła, naznaczonym srogimi prześladowaniami, zarazą, schizmą i sporami doktrynalnymi.
W czasie prześladowań za Decjusza i Waleriana musiał się ukrywać i przebywać na wygnaniu, a jednak nadal pasterzował swojej owczarni w licznych listach, z których wiele zachowało się we fragmentach i stanowi cenne źródło do historii tamtej epoki. Umiarkowany i duszpasterski mąż Kościoła, brał udział w wielkich sporach swoich czasów: o postępowanie wobec tych, którzy upadli w prześladowaniu, o ponowny chrzest heretyków i o naukę o Trójcy, korespondując nawet z biskupami Rzymu. Uczony, roztropny i pełen miłości, zmarł około 264 roku. Jest czczony jako święty, a jego wspomnienie obchodzi się 17 listopada.
Wybrane cytaty
“Lepiej doznać krzywdy, niż ją wyrządzić, i lepiej umrzeć w wierze, niż żyć, wypierając się jej.”
“Jesteśmy jednym chlebem i jednym ciałem, bo wszyscy mamy udział w jednym Chrystusie przy Jego stole.”
“Miłość usuwa lęk, a miłość Chrystusa uczyniła wiernych odważnymi tam, gdzie inni uciekali.”
Crucis