Święty Edmund Męczennik
Święty Edmund Męczennik (ok. 841 – 20 listopada 869) był królem Wschodniej Anglii, jednego z chrześcijańskich królestw anglosaskiej Anglii. Sprawiedliwy i pobożny władca, który dobrze rządził swoim ludem, stawił czoło naporowi najeżdżającej Wielkiej Armii Pogan, czyli Duńczyków, którzy w 869 roku zalali jego królestwo. Według tradycji zachowanej przez Abbona z Fleury i innych, Duńczycy żądali, by poddał się i rządził jako ich wasal, wyrzekając się wiary lub zachowując ją tylko na ich bezbożnych warunkach.
Odmawiając zdrady Chrystusa i porzucenia swojego ludu na pastwę pogan, Edmund został pojmany i – gdy nie chciał ustąpić – pobity, przestrzelony strzałami i ścięty. Cześć dla niego rosła szybko; jego ciało znaleziono nienaruszone, a w miejscu, które stało się Bury St Edmunds, powstało wielkie sanktuarium i klasztor, jeden z głównych ośrodków pielgrzymkowych średniowiecznej Anglii. Przez długi czas uważany za patrona Anglii przed świętym Jerzym, jest czczony jako król męczennik, który wolał umrzeć, niż wyprzeć się wiary.
Crucis