Święty Eulogiusz Aleksandryjski
Św. Eulogiusz Aleksandryjski był z pochodzenia Syryjczykiem, który został mnichem i kapłanem w Antiochii, zanim około 580 roku wybrano go patriarchą Aleksandrii, urząd ten sprawował przez około dwadzieścia siedem lat za panowania cesarza Maurycjusza. Rządził wielkim Kościołem Egiptu w epoce rozdartej utrzymującymi się podziałami wokół Soboru Chalcedońskiego, starając się przywrócić jedności katolickiej tych, którzy przyjęli monofizycką negację dwóch natur w Chrystusie.
Uczony i płodny teolog, napisał wiele dzieł broniących prawowiernej wiary, głównie przeciw monofizytom i innym błędom; zachowały się z nich tylko fragmenty i streszczenia, kilka z nich dzięki późniejszemu patriarsze Focjuszowi. Był bliskim przyjacielem i korespondentem papieża św. Grzegorza Wielkiego w Rzymie, a serdeczne listy wymieniane między tymi dwoma wielkimi biskupami świadczą o jedności Wschodu i Zachodu w tamtych czasach. Ceniony za gorliwość, uczoność i świętość, zmarł około 607 lub 608 roku. Jest czczony jako święty, a jego wspomnienie obchodzi się 13 września.
Wybrane cytaty
“Módl się o jedność Kościoła, aby bezszwowa szata Chrystusa nie została rozdarta przez spory ludzi.”
“Wiedza o doktrynie bez pokory rodzi pychę; niech nauka skłoni głowę przed Tym, którego pragnie poznać.”
“Słowo nie przestało być Bogiem, gdy stało się człowiekiem; przyjęło naszą naturę, nie porzucając własnej.”
Crucis