Święci i autorzy

Święta Germana Cousin

Święta Germana Cousin (ok. 1579–1601) urodziła się w ubogiej rodzinie w Pibrac, niedaleko Tuluzy w południowej Francji. Schorowana od urodzenia, z uschniętą prawą ręką i dotknięta skrofułami, była zaniedbywana i źle traktowana przez macochę, zmuszana do spania w stajni lub pod schodami i wysyłana samotnie na pola, by paść owce rodziny. W tych surowych warunkach wzrastała w niezwykłej świętości, nieustannie się modliła, dzieliła swój skromny chleb z żebrakami biedniejszymi od siebie i nigdy nie opuszczała codziennej Mszy Świętej.

Opowiada się o niej wiele pobożnych historii – że zostawiała swoje stado, by pójść na Mszę, a wilki nigdy go nie rozproszyły, i że okruchy chleba ukryte w jej fartuchu zamieniły się kiedyś w wiosenne kwiaty. Zmarła samotnie w wieku około dwudziestu dwóch lat na swoim posłaniu pod schodami. Po dziesięcioleciach odnaleziono jej nienaruszone ciało, a zgłaszane cuda doprowadziły do szerokiego kultu. Papież Pius IX kanonizował ją w 1867 roku jako wzór cierpliwości i miłości w ukryciu i cierpieniu.