Święci i autorzy

Święty Grzegorz Cudotwórca

Święty Grzegorz Cudotwórca urodził się około 213 roku w Neocezarei w Poncie (we współczesnej Turcji) w rodzinie pogańskiej, a zmarł około 270 roku. Jako młody człowiek, studiując prawo, znalazł się pod wpływem wielkiego nauczyciela Orygenesa w Cezarei, który poprowadził go do przyjęcia wiary chrześcijańskiej i ukształtował go w Piśmie Świętym i filozofii; Grzegorz napisał później pełne wdzięczności pochwalne przemówienie ku czci swego mistrza. Po powrocie do domu został biskupem Neocezarei.

Jego przydomek „Thaumaturgus” znaczy „Cudotwórca” i został nadany za liczne cuda mu przypisywane. Niestrudzony ewangelizator, jak głosi tradycja, zastał w swoim mieście zaledwie garstkę chrześcijan, gdy zaczynał, a zostawił tylko garstkę pogan w chwili swojej śmierci. Ułożył także jedno z najwcześniejszych zachowanych wyznań wiary trynitarnej. Czczony jest jako święty i Ojciec wczesnego Kościoła.

Wybrane cytaty

“Zasiej ziarno Słowa w jednym sercu, a Bóg wzbudzi żniwo, którego nigdy nie zliczysz.”
— Święty Grzegorz Cudotwórca
“„Moc Boża spoczywa nie na pysznych, lecz na pokornych, którzy proszą z wiarą.””
— Święty Grzegorz Cudotwórca
“„Największym cudem pasterza jest dusza wyprowadzona z ciemności do światła Chrystusa.””
— Święty Grzegorz Cudotwórca