Święty Henryk
Święty Henryk II urodził się 6 maja 973 roku w Bawarii, a zmarł 13 lipca 1024 roku koło Getyngi. Książę Bawarii, następnie król Niemiec, w 1014 roku został koronowany przez papieża na cesarza rzymskiego. Pobożny dzięki wychowaniu pod okiem świętych nauczycieli, rządził swoim rozległym państwem z głębokim poczuciem chrześcijańskiej odpowiedzialności, widząc w urzędzie cesarskim służbę Bogu i Kościołowi, a nie tylko własnej chwale.
Był hojnym mecenasem i reformatorem Kościoła: założył diecezję w Bambergu z wielką katedrą i wspierał odnowę życia monastycznego, a jednocześnie bronił i jednoczył cesarstwo w licznych wyprawach. Jego małżeństwo ze św. Kunegundą było, według tradycji, przeżywane we wzajemnej czystości, a ponieważ małżonkowie nie mieli dzieci, wzywany jest jako patron bezdzietnych. Kanonizowany w 1146 roku, czczony jest jako rzadki przykład władcy, który dążył do świętości w sprawowaniu władzy ziemskiej, i jest patronem oblatów benedyktyńskich.
Wybrane cytaty
“Panuj nad swoimi namiętnościami, zanim zapanujesz nad swoimi ziemiami, bo król, który nie umie rządzić sobą, nie rządzi dobrze niczym.”
“Małżeństwo przeżywane dla Boga jest świętym przymierzem dwóch dusz zmierzających do nieba.”
“Dawaj hojnie ubogim, bo jałmużna władcy jest modlitwą całego ludu.”
Crucis