Święty Hilarion
Święty Hilarion urodził się około 291 roku w Tabacie, koło Gazy w Palestynie, w pogańskiej rodzinie, a zmarł około 371 roku na wyspie Cypr. Wysłany na studia do Aleksandrii, został chrześcijaninem, a usłyszawszy o wielkim świętym Antonim, udał się na egipską pustynię, by spędzić z nim czas i poznać monastyczny sposób życia. Następnie, jeszcze jako młody człowiek, wrócił do domu i odszedł na pustkowie koło Gazy, by żyć jako pustelnik w skrajnym ubóstwie i modlitwie.
Gdy wokół niego, znanego ze świętości i cudów, zaczęli gromadzić się uczniowie, stał się założycielem i ojcem monastycyzmu w Palestynie, podobnie jak Antoni w Egipcie. Tęskniąc stale za głębszą samotnością i uciekając przed sławą, która go ścigała, wędrował w późniejszych latach przez Egipt, Sycylię, Dalmację i wreszcie Cypr, gdzie zmarł. Jego żywot napisał święty Hieronim, który rozpowszechnił jego pamięć w całym Kościele. Jest czczony jako święty i pionier życia monastycznego w Ziemi Świętej.
Wybrane cytaty
“Wyjdź, duszo moja; czego się lękasz? Tyle lat służyłaś Chrystusowi, a boisz się śmierci?”
“Ciało karmione zbyt obficie zapomina, że jest sługą; zdyscyplinuj je, a będzie posłuszne.”
“Poskramiaj namiętności za młodu, bo gdy urosną, trudno nad nimi zapanować.”
Crucis