Święty Hipolit Rzymski
Święty Hipolit Rzymski urodził się około 170 roku, a zmarł około 235 roku; był najważniejszym teologiem Kościoła rzymskiego na początku III wieku i pisał po grecku. Uczony i rygorystyczny kapłan, popadł w ostry konflikt z ówczesnymi papieżami w sprawach doktryny oraz tego, co uważał za ich pobłażliwość wobec pokutników, i został ustanowiony przez swoich zwolenników rywalem biskupa Rzymu – rola, którą późniejsza tradycja uznaje za schizmę lub antypapiestwo.
Jego pojednanie z Kościołem zostało jednak przypieczętowane krwią. Podczas prześladowania za cesarza Maksymina zarówno Hipolit, jak i papież Poncjan zostali zesłani do ciężkich robót w kopalniach na Sardynii, gdzie się pojednali, zanim obaj zmarli jako męczennicy. Płodny pisarz, jest uważany za autora Tradycji apostolskiej, jednego z najcenniejszych wczesnych źródeł o sakramentach, święceniach i kulcie starożytnego Kościoła. Czczony jest jako święty i męczennik.
Wybrane cytaty
“Słowo Boże nie jest stworzeniem pośród stworzeń, lecz samym umysłem Ojca, który się objawił.”
“Kościół otrzymał od apostołów nie tylko wiarę, lecz także formę, w jakiej ma być sprawowana; jedno i drugie jest święte.”
“Co Ojciec zamierzył, Syn dokonał, a Duch Święty przykłada do każdej duszy, która otwiera się w wierze.”
Crucis