Święty Jan od Krzyża
Św. Jan od Krzyża urodził się jako Juan de Yepes y Álvarez w 1542 roku w Fontiveros, niedaleko Ávili w Hiszpanii, w ubóstwie po wczesnej śmierci ojca, a zmarł 14 grudnia 1591 roku w Úbedzie. Karmelita, brat zakonny i kapłan, został pociągnięty przez św. Teresę z Ávili do jej reformy zakonu i stał się pierwszym bratem karmelitów bosych oraz przywódcą ruchu na rzecz surowszej obserwancji. Jego gorliwość reformatorska wywołała zaciekły sprzeciw: w 1577 roku został uprowadzony przez braci starszej obserwancji i przez dziewięć miesięcy więziony w ciasnej celi w Toledo, gdzie w ciemności i cierpieniu ułożył część swojej najwspanialszej poezji.
Mistyk i poeta rzadkiej głębi, jest doktorem Kościoła, uhonorowanym tytułem Doktora Mistycznego. Jego dzieła – „Noc ciemna”, „Droga na Górę Karmel”, „Pieśń duchowa” i „Żywy płomień miłości” – ukazują oczyszczenie duszy i jej wznoszenie się ku zjednoczeniu z Bogiem przez wiarę i miłość, która wyniszcza samą siebie. Został kanonizowany w 1726 roku, a w 1926 ogłoszony doktorem Kościoła.
Wybrane cytaty
“Nada, nada, nada – nic, nic, nic; a nawet na szczycie góry zjednoczenia z Bogiem – nic; bo dusza, która dotarła do celu, nie przywiązuje się nawet do tego, że dotarła, ale spoczywa w samym Bogu.”
“Bóg udziela się najpełniej nie w hałasie pociech, lecz w ciszy kontemplacji – naucz się trwać w bezruchu i pozwól Mu przemawiać językiem, który nie ma słów.”
“Aby dojść do zjednoczenia z Bogiem, trzeba przejść przez ciemną noc – nie uciekaj przed nią, bo nie jest ona opuszczeniem, lecz oczyszczeniem, nie nieobecnością Boga, lecz Jego najbardziej przemieniającym dziełem w tobie.”
Crucis