Święci i autorzy

Święty Longin

Święty Longin to imię, które starożytna tradycja chrześcijańska nadała rzymskiemu żołnierzowi, który, jak opowiada Ewangelia według św. Jana, włócznią przebił bok ukrzyżowanego Chrystusa, skąd wypłynęła krew i woda. Często utożsamia się go także z setnikiem, który, widząc, jak umarł Jezus, wyznał: „Prawdziwie, ten człowiek był Synem Bożym”. Ewangelie nie podają imienia tego żołnierza; imię Longin, wywodzące się od greckiego słowa oznaczającego włócznię, pojawia się w późniejszej tradycji, zwłaszcza w apokryficznych Dziejach Piłata.

Według tej tradycji żołnierz nawrócił się pod wpływem tego, czego był świadkiem na Kalwarii, opuścił wojsko, został pouczony w wierze i stał się mnichem lub kaznodzieją, a w końcu poniósł męczeństwo za Chrystusa. Choć szczegółów historycznych nie można zweryfikować, Kościół czci postać Longina jako symbol świata pogańskiego, który u stóp krzyża doszedł do wiary, a jego domniemane relikwie i Święta Włócznia były czczone przez wieki. Wspominany jest 15 marca.

Wybrane cytaty

“To u stóp Krzyża najczęściej pęka najtwardsze serce.”
— Święty Longinus
“Dusza przeszyta bólem z powodu Chrystusa znajduje uzdrowienie we krwi i wodzie, które on wylał.”
— Święty Longinus
“Z rany w boku Chrystusa płynie miłosierdzie, które nawraca świat.”
— Święty Longinus