Święty Marinus
Św. Marinus (zm. ok. 366, według tradycji) był, według legendy, chrześcijańskim kamieniarzem z wyspy Rab w Dalmacji, który przybył do pracy przy odbudowie murów Rimini na adriatyckim wybrzeżu Włoch. Wyświęcony na diakona przez biskupa Rimini, usunął się od świata, by żyć jako pustelnik na szczycie skalistego wapiennego wzniesienia Monte Titano, oddany modlitwie, pokucie i pracy rąk.
Wokół niego zgromadzili się uczniowie, a niewielka wspólnota, którą założył na górze, przetrwała i rozrosła się w osadę, z której w ciągu stuleci wyłoniła się maleńka niepodległa Republika San Marino – wywodząca się od jego schronienia i czcząca go jako swojego założyciela, co czyni ją, według tradycji, najstarszą istniejącą republiką świata. Jest czczony jako święty i pozostaje patronem i imiennikiem republiki, która wyrosła z jego pustelni.
Crucis